Profilaktyka jest najniezwyklej wydajną, najlepszą procedurą zachowania. zapobieganie zapaleniom wymienia musi uwzględniać dwie grupy działań. Jedną z nich istnieje zwalczanie (mastitis control), bazujące o koncept 5 punktowy (higiena wymienia i zdobywania mleka, podojowa dezynfekcja strzyków, zgodna eksploatacja i konserwacja dojarki mechanicznej, pełna terapia i profilaktyka w zasuszeniu (DC therapy) zaś rychłe leczenie klinicznych postaci mastitis wraz z eliminacją krów mozolnych na kurację. Pozostałą grupą działań ochronnych jest inicjatywa programu przyzwyczajenia zdrowia stada, tj. karmienie usposobione na wyżywienie i poprawę mechanizmów obrony przed infekcją, ujęcie oporności na mastitis w programach hodowlanych, ochrona stada przed wprowadzeniem tzw. zakaźnych patogenów mastitis, utrzymywanie jałówek w przesłankach higienicznych, unikanie i obniżka stresu, monitorowane korzystanie antybiotyków w laktacji i w zasuszeniu, szczepienia profilaktyczne, zaś także leczenie w laktacji zapaleń podklinicznych.

Kanoniczną rolę w obronie gruczołu mlekowego przed zarażeniem dokonywają mechaniczne i chemiczne składniki kanału strzykowego oraz humoralne i komórkowe mechanizmy odpornościowe mleka i tkanek. Pokazano, iż mechanizmy defensywy komórkowej w gruczole mlekowym są mniej funkcjonalne niż w innych miejscach organizmu.

Działalność mechanizmów odpornościowych gruczołu mlekowego można sprzyjać na 2 sposobach, tj. za podporą stosowania szczepionek czy tzw. modyfikatorów reakcji odpornościowej, czy immunomodulatorów. Do owej pory nie ma jednak energicznych szczepionek przeciwko zakażeniom paciorkowcowym. Szczepionka przydzielona przeciwko pałeczkom Gram-pejoratywnym (opracowana i uwieczniona w USA) doprowadza do ograniczenia częstości zalegania natomiast ostrości klinicznego procesu colimastitis. Najwięcej uwagi a nakładów przeznaczono opracowaniu szczepionek, które zabezpieczałyby przed skażeniem przed Staph. aureus. Nie osiągnięto jednakże powtarzalnej, wysokiej efektywności w przeróżnych domostwach.

W profilaktyce mastitis badano także wielu immunomodulatorów, takich jak: interleukiny 1 and 2, składnik krwiotocznej nekrozy guza, interferony, czynnik przyrostu kolonii granulocytów oraz makrofagów. Cytokiny zdołają mieć przypuszczalne przesłanie jako indykatory stanu łatwopalnego, aktywatory przebiegu immunologicznego oraz adiuwanty. Ich wdrożenie może powiększać działalność zarówno szczepionek jak też antybiotyków. Do immunomodulatorów śledzonych w profilaktyce mastitis zaliczyć można lewamizol, Propionibacterium acnes, lipopolisacharyd, glukan, chitozan, dimer lizozymu, induktory interferonu, saponiny uzyskane z korzenia Ginseng i wiele innych.

pobudzanie mechanizmów obronnych za podporą szczepionek czy immunomodulatorów, niezależnie od zróżnicowanej skuteczności profilaktycznej, zmusza na efektywność antybiotykoterapii mastitis. Efektywność kuracji przeciwbakteryjnej podlega skoro nie tylko od rodzaju leku, czułości bakterii natomiast drogi podania, ale także od wielu miejscowych inhibitorów, takich jak immunoglobuliny, dopełniacz, lizozym, laktoferryna natomiast laktoperoksydaza. Wiele z nich poddaje aktywacji podczas biegu palnego. Interakcje między wymienionymi składnikami przeciwbakeryjnymi natomiast antybiotykami zdołają oprowadzać do wzmocnienia czyli zwolnienia przedsięwzięcia antybiotyku w tkance docelowej. Kasata bakterii potrzebuje bowiem kooperowania antybiotyku i składników obronnych.

Prewencja mastitis w czasie zasuszenia łączy się nierzadko z działaniem terapeutycznym w stosunku do aktualnych zatruć i zachęceń. Likwidacja obecnego zakażenia nie jest możliwa bez interwencji farmakologicznej. Służenie antybiotyków nie jest chociaż konieczne, a niekiedy zdoła być nawet napastnicze obok muciek zdrowych. Fałszywe zasłony albo czopy strzykowe, które tłumią dojściu mikrobów podczas czasu zasuszenia zdołają być opcją w stosunku do preparatów antybiotykowych DC, przede wszystkim u krów zdrowych w pełnej minionej laktacji oraz nieopanowanych od zakażenia w chwili zasuszenia. Śmiałe metody, jakie obecnie wyszperały już przeznaczenie praktyczne, polegają na wykształceniu sztucznej poręczy obcej w formy membrany czy wewnętrznej w postaci czopa. Zasłona powierzchowna podaruje możliwość zabezpieczenia przed zatruciami gruczołu mlekowego (IMI- intramammary infection) do okresu uformowania się samorzutnego czopa keratynowego, oraz czop fałszywy twierdzi asekurację w czasie tożsamego periodu zasuszenia.

Drugą strategią istnieje wstąpienie poprzez przewód, do dolnej części zatoki strzykowej, poprawnie przyrządzanej, zimnej syntetycznie pasty, jaka nie niszczy tkanki i płodzi sztuczny korek, noszący nazwę wewnętrznej zasłony (zatyczki) strzykowej (internal teat sealer). Ostatnie poszukiwania wykonane z zachowaniem chemicznego czopa wewnętrznego o nazwie “Orbeseal”, uznały wysoką skuteczność natomiast użyteczność takiej metody tłumienia zarażeniom gruczołu mlekowego w periodzie zasuszenia. W wypadku używania zatyczki, która nie obejmuje antybiotyku, koniecznością istnieje adekwatna selekcja ćwiartek wolnych od zabrudzenia oparta na danych z wywiadu zaś wychwytujących metodach diagnostycznych. W przypadku pewności, co do braku zatrucia, starczy wyszukany czop, jakkolwiek w odniesieniu do ćwiartki zarażonych nieodzownością będzie inaugurowanie zarówno antybiotyku, jak sama syntetycznego korka. Dowymieniowe wprowadzanie materiału tworzącego sztuczny czop wymaga żelaznej czystości.