Po przyłączeniu w 1818r. Torunia do Prus zaczęto przekształcać miasto w silną twierdzę nadgraniczną. Przewodnik podaje , że w latach 1824-1871 na miejscu średniowiecznych obwarowań zbudowano pas fortyfikacji stałych o szerokości 600m, składających się z umocnień i schronów ziemnych z fosami oraz murowanych fortów przykrytych ziemią z darnią. Podstawowe znaczenie, jak mówi przewodnik miejski po Toruniu w systemie fortyfikacyjnym twierdzy miał jednak zewnętrzny pas umocnień zbudowany w latach 1877-1890. Twierdza Toruń została podniesiona do rangi twierdz pruskich I klasy. Zewnętrzny pas umocnień składał się z 15 fortów głównych oraz licznych schronów dla piechoty i artylerii. Wiele elementów tego systemu obronnego zachowało się do dzisiaj. Oprócz umocnień wznoszono również wiele innych obiektów wojskowych, jak koszary czy szpitale. Ponadto w zachodniej części miasta zlokalizowano w 1911 r. lotnisko wojskowe. Rozbudowany garnizon toruński w przededniu wybuchu I wojny światowej liczył blisko 50 tys.  W wyniku przekształcenia Torunia w silną twierdzę rozebrano lub zniszczono wiele cennych zabytków architektury.