Zaćma  to choroba dotycząca soczewki oka. Polega na częściowym lub całkowitym jej zmętnieniu, co sprawia, że soczewka traci swoją najistotniejszą cechę optyczną, tzn. przejrzystość.

Zaćma, znana też jako katarakta polega na prowadzącym do zaburzeń w ostrości widzenia zmętnieniu soczewki. Jest to jedna z najczęstszych chorób oczu. Wśród wielu typów zaćmy najbardziej rozpowszechnioną jest odmiana “starcza” czyli związana z wiekiem.
Zaćma wrodzona (cataracta congenita) - zaćmienie soczewki występuje już w momencie urodzenia, występuje jako:
zaćma warstwowa, okołojądrowa (cataracta zonularis, perinuclearis) - rozwija się w warstwie położonej obwodowo względem jądra zarodkowego, a zaćmienia biegnące współśrodkowo leżą w obrębie jądra płodowego; zaćmienie jest mniej wysycone w centrum, stąd upośledzenie widzenia jest tylko częściowe, obwód soczewki jest przejrzysty; jest ona najczęściej spotykaną odmianą zaćmy wrodzonej,
zaćma jądrowa (cataracta nuclearis),
zaćma całkowita (cataracta totalis) - które uniemożliwiają prawidłowe widzenie plamkowe i powodują brak możliwości rozwoju zdolności widzenia u noworodka; powstaje wtórne niedowidzenie (amblyopia); przy obustronnej zaćmie całkowitej rozwija się oczopląs i zez,
zaćma torebkowa przednia i tylna (cataracta capsularis anterior et posterior),
zaćma biegunowa (cataracta polaris anterior velet posterior),
zaćma błoniasta (cataracta membranacea) - pojawia się wtedy, gdy w pierwszym okresie życia dochodzi do przerwania ciągłości torebki soczewki i wchłonięcia się jej mas
Przydatnym zabiegiem na zaćme jest laserowa korekta wzroku.
Objawy zaćmy związanej z wiekiem.

Objawami zaćmy związanej z wiekiem, czyli tzw. zaćmy starczej mogą być zamglone widzenie, zniekształcenie obrazu, problemy z ostrością wzroku w jasnym świetle lub prowadzeniem samochodu w nocy (oślepienie), upadki lub wypadki, urazy (np. złamanie szyjki kości udowej) jako następstwo pogorszenia widzenia, w badaniu lekarskim widoczne zmętnienia soczewki.