Pomimo szeregu cech wspólnych jakimi charakteryzują się parki technologiczne w praktyce każdy z nich działa na trochę innych zasadach. Spowodowane jest to przede wszystkim regionalizacją, w zależności od lokalizacji takiego ośrodka skupia się on przede wszystkim na potrzebach lokalnych.

To właśnie uwarunkowania społeczne, ekonomiczne czy kulturowe danego regionu mają zasadniczy wpływ na to jakie formy działania podejmuje park by jak najlepiej spełniać swoją misję. Mogą to być ośrodki tworzone w otoczeniu uczelni wyższej i w oparciu o dorobek naukowy placówki oraz wykorzystujący potencjał jaki daje tego rodzaju współpraca. Tego rodzaju rozwiązanie pozwala na podniesienie prestiżu uczelni, która zapewnia sobie praktyczne wykorzystanie wyników swoich prac, a tym samym nie tylko prestiż ale i realne zyski.

Inna koncepcja to wizja parku jako rozbudowanego przestrzennie wyodrębnionego zespołu nieruchomości realizującego zadania wdrażania wyników naukowych w rzeczywistość i będącego pewnego rodzaju łącznikiem pomiędzy światem badań i odkryć naukowych a światem biznesu. Tak rozbudowane inwestycję odbywają się zazwyczaj z wykorzystaniem koncepcji partnerstwa publiczno prywatnego, a więc jest powiązaniem zarówno kapitału państwowego oraz prywatnego.

Firmy korzystające z usług parku korzystają z szeregu udogodnień, nie wspominając o możliwości korzystania z infrastruktury należy docenić fakt dostępu do laboratoriów, możliwość transferu technologii, możliwość korzystania z usług wykształconej kadry naukowej oraz dostępu do usług towarzyszących.